• Post category:Językowo

Język francuski uchodzi za jeden w najtrudniejszych języków świata i to głównie ze względu na jego wymowę.

Jednak nie należy się przerażać. Wymowa francuska kieruje się pewnymi zasadami, których można się nauczyć i przy odrobinie wysiłku opanować język Moliera.

Żeby pomóc, zwłaszcza osobom początkującym zacznę od alfabetu.

Alfabet

Alfabet francuski składa się z 26 liter, które fonetycznie wymawia się następująco.

a [a] b [be] c [se] d [de] e [e] f [ef]  g [że] h [asz] i [i] j [żi] k [ka] l [el] m [em] n [en] o [ou] p [pe] q [kü] r [er] s [es] t [te] u [uu] v [we] w [dublwe] x [iks] y [igrek] z [zed]

Znaki i literki akcentowane

Oprócz liter podstawowych mamy w języku francuskim litery akcentowane i znaki specjalne. Mogą one sprawiać trdności osobom zaczynającym uczyć się języka francuskiego, dlatego teraz je wymienię, a następnie podam odpowiednik fonetyczny w języku polskim.

Rodzaje akcentów

Accent aigu é

Accent grave – à è ù

Accent circonflexe – â ê î ô û

Tréma – ë ï ü ÿ

Cédille – ç

Dwie specjalnie ligatury – œ æ

Łącznik np. donnezmoi

Apostrof – lami

Wymowa poszczególnych liter w wyrazach:

à wymawiamy jak polskie „a” – là – tutaj, tam; voilà – oto,

â wymawiamy również jak polskie „a” – un âge – wiek, un pâtissier – cukiernik, fâché -zagniewany, zły

æ dzwięk pośredni między a i e występuje w pisowni wyrazów pochodzenia łacińskiego lub greckiego vitæ – życie

c –  przed spółgłoskami wymawiamy „k” une crèche – żłobek, un croissant – rogalik, un crayon – ołówek

c – na końcu wyrazu wymawiamy jak „k” un banc – ławka, blanc – biały, un pic – szczyt góry, iglica

 c – przed a, o, u wymawiamy jak „k” une carte – mapa, un collier – naszyjnik, une curiosité – ciekawość

c– przed e, i wymawia się „s” – célèbre – sławny, un ciel niebo 

ç – przed a, o, u wymawia się jak „s” ça – to, un garçon – chłopiec, un façon – sposób

e – na końcu wyrazu nie czytamy belle – piękna, jolie – ładny, Belge – Belg

e – w środku wyrazu czytamy jak „e” un sel – sól, une terre – ziemia

é czytamy zawsze nawet, gdy znajduje się na końcu wyrazu éduqué – wykształcony, un gré – ochota

è czytamy zawsze, występuje najczęściej w środku wyrazu célèbre – sławny, première – pierwszy

ê czytamy jak „e” une pêche – brzoskwinia, pêcher – łowić ryby

ë – czytamy jak „e” Noël – Boże Narodzenie, Gaël – imię męskie

g – przed samogłoskami a, o, u czytamy jak „g” gai – wesoły, une goutte – kropla, un guide – przewodnik

g – przed samogloskami e, i czytamy jak „ż” une girafe – żyrafa, géant -olbrzymi, manger – jeść

g – przed spółgłoska czytamy jak „g” gras – tłusty, grec- grecki

h – w jezyku francuskim nie wymawia się, o tej literce opowiem więcej w następnym artykule

î – czytamy jak „i” une île – wyspa, un dîner – kolacja

ï – czyramy jak „i” i zawsze wymawiamy un maïs – kukurydza, Moïse Mojżesz

j – wymawiamy „ż” un jour – dzień, un journal – gazeta, un juillet – lipiec

ô – wymawiamy jak „o” tôt – wcześnie, bientôt – wkrótce

œ – głoska pozstala z połączenia e i y, ukladamy usta jak do “e” i wymawiamy “y” une œuvre – dzieło, un œuf – jajko, une sœur – siostra

s – między samogłoskami czytamy „z” une maison – dom, une occasion – okazja, nuisible – szkodliwy

u – dźwięk ten nie wystepuje w jezyku polskim wymawia się go układając usta jak do “u” i wymawiając „i” pur – czysty, dur – twardy, un mur – ściana, un bus – autobus

ù – z poprzedzającą samogłoską o czytamy jak polskie „u” où – gdzie, d’où – skąd

û – kiedy û poprzedza samogłoska „o” czytamy jak nasze „u” un goûter – podwieczorek, soûl – syty, pijany, kiedy występuje samo wymawia się jak “u” po francusku układając usta do “u” i wymawiając “i” sûr – pewny, niezawodny

Artykuł jest pierwszą częścią, zaczynającą serię poświęconą zasadom francuskiej wymowy.

Wymienione zasady mają za zadanie pomóc nam w nauczeniu się wymowy, ale musimy je wspomagać osłuchaniem się z językiem francuskim.

Salut Francja

Mam na imię Bernadetta i od kilkunastu lat mieszkam we Francji. Na blogu piszę o życiu we Francji i języku francuskim.

Dodaj komentarz